Red DoT comix blog

Girls and Creatures

2012-01-29T00:30:00.002+02:00

entry of the hero ....

2011-12-25T12:52:00.001+02:00

Δώρα Για Ενα Ιδιότροπο Πτηνό

2011-11-27T23:46:00.002+02:00

αποδημητικά αστεία

2011-11-04T13:29:00.000+02:00

απλά πράγματα....

2011-10-23T21:59:00.001+03:00

το κέρασμα

2011-10-18T01:06:00.003+03:00

πτηνό πλήγησης

2011-09-27T21:51:00.001+03:00

ποιός βρέχει ;

2011-09-21T18:27:00.002+03:00

Να σας συστήσω : Άλιεν Ντογκ και Αστικό Τοτέμ

2011-09-12T23:12:00.003+03:00

Να σας συστήσω το Άλιεν Ντογκ ..

Σκύλος με πολλά χρώματα και σχέδια επάνω του,
στραβά λεπτά πόδια και κεραίες για εξέπσιοναλ κιλοχερτζ..
στη ράχη έχει πτυσσόμενα πουά φτερά και όποτε χρειαστεί
τα ανοίγει και απογειώνεται .. με τον κολλητό του μαζί, τον
Ρότζερ, ένα μαγκιόρικο βρωπούλι ... Ήρθε απο πλανήτη
μακρινό και ανουμέρωτο απο τους νασικούς .. και επειδή έχει
μπερδέψει την αποστολή του, έχει μείνει εκτός χωροχρόνου
και οι γήινοι ενώ τον βλέπουν, τον ξεχνάνε τα επόμενα λεπτά..
Ακούει επι τον πλείστον Βέρντι σε μια αυτοσχέδια χεντ-απ ντισπλέι,
κι όταν θέλει να απομονωθεί τη δυναμώνει και ακούει μόνο ο
ίδιος τις τραβιάτες που τον έχουν μαγέψει ..
Να σας συστήσω το Αστικό Τοτέμ .. ένα νέο μπλογκ -άνω τελεία-είναι
το μέρος όπου οι μικρές ιστορίες , τα κείμενα και τα ποιήματα
αναρτώνται εκεί σιγά-σιγά .. για περισσότερα πατοίσται αιδό ...

Σημεία των καιρών

2011-09-06T01:21:00.004+03:00

Ο Πασκάλ και το καρμίν 956

2011-08-20T23:40:00.000+03:00

σας μιλάω εγώ, η γραμμή

2011-08-16T02:05:00.009+03:00

ζω σε δώδεκα εκατοστά χαρτί
και έχω φίλους μια γόμα και μια μύτη απο
πένα ..το βράδυ εννοείται οτι βγαίνω απο
το χαρτί να ξεμουδιάσω λίγο και εκεί είναι
που κάνουμε ανταρσίες με τη γόμα και τη
μύτη.. η μύτη καρφώνεται στη γόμα και κάνουν
ένα αζύγιστο βαρκάκι κι εγώ απο πίσω, κατεβαίνουμε
απο το τραπέζι άγαρμπα και πάμε στη κοντινότερη
βρύση του σπιτιού.. εγώ σπρώχνω απο τη μία
και η γόμα-μύτη-βάρκα σπρώχνει απο την άλλη
για να εκμεταλλευτούμε τη ροπή και να
ανοίξουμε τη βρύση ..τραβάμε και την αλυσίδα
με τα μεταλλικά μπαλλάκια που στην άκρη της
κρέμεται ένα μαύρο, στρόγγυλο, πλαστικό
ταπίδιο για τον νεροχύτη ..κι έτσι φτιάχνοντας
μια αυτοσχέδια μεταμεσονύχτια πισίνα
βουτάμε μέσα και κάνουμε απλωτές και άλλα τέτοια...
που και να τα περιγράψω δεν θα τα φανταστείτε
σαν εικόνα γιατί μπερδευόμαστε πολύ ..
και απο τις αγαπημένες μας στιγμές είναι όταν
τραβάμε την αλυσίδα για να σηκώσουμε την τάπα
και μας παίρνει γύρω-γύρω ο νεροστρόβιλος , μέχρι
να ζαλιστούμε εντελώς και να νομίσουμε οτι είμαστε
ραπιδογράφοι, πινέλα και ξύστρα ....
και μετά πάμε πάλι πίσω στο τραπέζι, ευχαριστημένοι απο
το παράνομο μας παιχνίδι κι εγώ μπαινω στο χαρτί ,
η γόμα στέκεται δίπλα μου σαν μολυβένιος στρατιώτης και η
μύτη της πένας απομακρύνεται λίγο να μην αποκαλυφθεί η
μικρή νυχτερινή μας συμμαχία .... Κλείνουμε τα μάτια
και μας παίρνει γλυκά ο ύπνος ανάμεσα σε εκολίνες,
μαρκαδόρια και ποτήρια με λερωμένα νερά ..
Την επόμενη μέρα όποιος και να σκάσει στο δωμάτιο,
εμείς κάνουμε τα αγαλματάκια , ένα-δυο-τρια-στοοοπ ! και
τέτοια για τους μεγαλύτερους.. για τους μικρότερους
κάνουμε ένα ποζ στη κονσόλα ας πούμε ..
Περιμένουμε να περάσει και η επόμενη μέρα και
να ξαναβγούμε το βράδυ …
ίσως και σε άλλο σημείο του σπιτιού ,
ίσως και με περισσότερους φίλους απο το τραπέζι …

Στριπ φορ μι μπεϊμπι

2011-08-09T23:59:00.002+03:00

Ο εκτυπωτής μου τυπώνει μόνος του συνέχεια αυτές τις γραμμές.
Έχω την εντύπωση ότι έχει ψιλοβαρεθεί μόνος του και
και μου μιλάει μέσα απο αυτό το χαρτί με τις align γραμμές
και τα κουτάκια πάνω κάτω και δεξιά .. φρατσ φρουτσ
φρατσ φρουτσ συνέχεια το ίδιο κάνει και βγάζει απο μια σελίδα..
.. ε κι εγώ του ζωγραφίζω τη σελίδα που βγάζει και την
βάζω απο πάνω στο σκάνερ που έχει στην πλάτη του
και τη σκανάρω .. τη διαβάζει έτσι: βζαααααβζζζζζζζζουζ
και αμέσως μετά κάνει κρρρρρρρκκκκρρρρ ( γελάει ? ) και
μου τυπώνει άλλη μια σελίδα με γραμμές και κουτάκια ..
είναι αλήθεια οτι μιλάμε κι έχουμε έρθει κοντά τον
τελευταίο καιρό ...η επικοινωνία μας συνεχίζεται
μέχρι να νυστάξει ένας απο τους δυο ..

Ωδή στο κενό

2011-08-05T00:06:00.009+03:00

Ωδή στο κενό

Ρολόι δεν υπάρχει

το ψάρι τρελό

το ίσιο θα γέρνει

πηλός στο κενό.

Το μπρος θα ναι πίσω

το πίσω πιο μπρος

κι ανάμεσα κύμα

αέρας και φως.

Και όλα μαζί

θα έρθουν και πάλι

σε λίγες στιγμές

εικόνα μεγάλη .

Ρολόγια και δείκτες

κλανιές και πορδές

πού πας ρε μαλάκα

με ζάντες χρυσές ;

( Απο τα πραγματικά ανέκδοτα ποιήματα μου )

Earthgirl

2011-08-02T16:10:00.001+03:00

Συμπεράσματα Φίλων

2011-07-20T17:48:00.003+03:00

Moon Ritual

2011-06-29T20:57:00.016+03:00

Το Moon Ritual είναι ένα video που δουλεύω εδώ
και κάτι μέρες .. εμπνευσμένο απο το Oxygen των
Psychic Tv ... Σενάριο δεν υπήρχε απο την αρχή,
μόνο ένα εγκεφαλικό νοητό storyboard ( για όσους
δεν ξέρουν , είναι ένα πλάνο με σκιτσάκια γρήγορα
του τί θα δείχνει το φιλμάκι σου ) . Απο τη μέση του
βίντεο τα σκιτσάκια του νοητού μου storyboard
αναρχοαυτονομήθηκαν, την έκαναν και τα πλάνα
διάλεγα πλέον ήταν αυθόρμητα και ενστικτώδικα.
Ο Genesis ( Psychic Tv ) είναι ένα πλάσμα
αγέννητο νοητικά.
Περίεργος και απόμακρη.
Είναι ιαχή και χάδι μαζί.
Επίσης έχω την αίσθηση ότι τον έχω γνωρίσει (να
αφήσω κανα λεπτό κενό να γελάσετε?) εδώ
θεσσαλονίκη και μάλιστα σε ένα απο τα περιβόητα
rave party που κάναμε το 93 με 94 .. θυμάμαι να
έχει σχεδόν ξυρισμένα μαλλιά και να μου τον
συστήνουν .. η αλήθεια είναι ότι μόνο ο τραγάκης
τον έχει δει λάιβ στην αθήνα και όλο μου κοπανάει
ότι είναι γαμώ τους περφόρμερ !
Και τώρα κάθεται δίπλα μου και μου λέει συνέχεια
να γράψω για το φεγγάρι ! .... Εγώ το φεγγάρι το
'χω δει απο κοντά που φύτρωσαν φυτά κι έχει
οξυγόνο και μένουν μπαρμπαδάκια ( για την
σαουθ καρολάινα μπαρμπαδάκια σημαίνει
μικρά ανθρωπάκια) αλλά κανείς δεν κάνει
τον κόπο να με πιστέψει γιατί λέει έχει άλλα
στο μυαλό του .. και δεν μπορεί να ασχολείται
όλο με μένα και τις αλλοπαρμένες θεωρίες μου ..

forgive me vincent (for copying your art)

2011-06-07T22:47:00.004+03:00

Agostina Segatori Sitting in the Café du Tambourin
Vincent van Gogh

This work was painted by Vincent van Gogh in 1887.
It depicts a strikingly dressed woman sitting at a table
at the Café du Tambourin on the Boulevard de Clichy
in Paris. The woman is Agostina Segatori, the owner
of the Café du Tambourin. This was the Paris café
frequented by van Gogh and his friends. He paid for
his meals here with paintings which were in turn used
to decorate the café. It can thus be said to be the place
where the public would for the first time be able to see
the works of van Gogh.

Είχα μείνει χάσκων, εν εκστάσει, και δεν εσκεπτόμην πλέον τα επίγεια.

2011-05-25T16:36:00.005+03:00

Χρωστάω περισπωμένες, δασείες, οξείες και τα ρέστα απο

τον τίτλο του μίστερ Α.Π.)....

Strange Face and the Fairies

2011-05-04T23:39:00.004+03:00

Μια ήσυχη νύχτα

2011-04-25T03:59:00.005+03:00

ήμανε κοντά στους αρχαίους , το νιωθα .. οχι αρχαίους πλάτωνες και τα λοιπά.. μεταρχαίους ας το πούμε .. ήμανε κοντά και σε κάτι ήσυχο και σιωπηλό και δυνατό .. δυνατό ? ναι δυνατό , αλλιώς θα μας ξεκούτιανε με την αλόγιστη φασαρία του σκέφτηκα .. άρα δυνατό .. συμμετρικές άσπρες μικρές μπαλαρίνες κρεμασμένες απο τον πιο δυνατό χορευτή .. λουρλούδια παιδί μου, λουρλούδια .. αλλά πολύ μικρά, τόσο μικρά που πολλά πολλά το ένα ξαπλωμένο στο άλλο, κάναν ένα μεγάλο, σαν πολύπλοκη σιωπηλή νιφάδα .. ήτονε και κάτι περίεργα πτηνά που κρώζανε σε συγχρονισμό με τα κιλοχερτζ του ηχείου.. καλή φάση , δεν είχα ξαναζήσει λάιβ τσι φύσης..τα λουρλούδια μυρίζανε, τα πουλιά τσιρίζανε, τα ξύλα κατρακυλούσαν και τα νερά περνούσαν στωϊκά και ελαφρώς σνομπέ απο δίπλα σου κλοκ κλοκ κλοκ .. δεν το είχα ζητήσει , έτσι ήρθαν τα πράγματα εκεί που εστεκόμανε και ας φύσαγε ο αέρας κρύος και θυμωμένος, και ας τρύπωνε στο μυαλό μου μέσα απο τα αυτιά μου για να μου κλέψει τσι βραδυνές μου ιδέες, εγώ είχον προνοήσει και τσι έβγαλα απο κει μέσα και τισ έχωσα σε ένα πουγκί και τις έκρυψα σε ένα πήλινο που είδα εκεί κοντά τη γη .. θυμάμαι που αναφώνησα "Εσείς τώρα εδώ! Κάθεστε ήσυχα! Έρχομαι σας πάρω! Μην ανοίξετε σε κανέναν! Προπάντως στον αέρα " κι οι ιδέες βάλαν τα κλαροχεράκια τους στα μικροσκοπικά γόνατα και κάτσαν η μια ζουληγμένη με την άλλη στο πουγκί.. αν δεν ήξερες νόμιζες δεν έχει τίποτα μέσα ....πιο κάτω δωματιάκια λευκά, βρύσες απο βασιλιάδες και πέτρες πατημένες απο σπουδαίους άντριδες θαρώ πως αναγνώριζα ήδη, στο σημείο που παρίστανα κι εγώ ένα στοιχείο απο τον ζωντανό πίνακα .. είχε την τύχη να τον επιάσουνε στα χέρια τους πολλές ψυχές και λίγο η μια λίγο η άλλη , όλο και κάτι αφήσαν επάνω του .. κάδρο δεν έβαλε κανείς .. η δε κορυφογραμμή που εκτείνοταν μπροστά μου, είχε τρεις τελείες απάνω της.. μια για το μέλλον, μια για το τώρα και μια για το παλιά ..εγώ εκαθόμανε στην δεύτερη την τώρα ..κουνούσε και χλιμίντριζε λίγο ενώ οι άλλες δυο αλώβητες και μισοκοιμισμένες..έκανα με το χέρι δεν τις έφτανα ..και αν και μικρή πίστευα οτι οταν μεγαλώσω θα είχε βρεθεί η χρονομεταφορά με την σούπερ τεχνολογία που προμήνυαν όλα.. τώρα δεν εμπιστευόμανε τίποτις που με μια γήινη καταιγίδα ρούτερ και πιστολάκι μαλλιών γινόνταν ένα! .. οι σκάλες αμέτρητες, καθοδικές και έσβηνα σε δέντρα μπλεγμένα αγκαλιασμένα μεταξύ τους, και πουλιά αραγμένα να αστεροαγναντεύουν.. βρε βρε σκέφτηκα.. πρώτη φορά που βλέπω σκάλες να κατλήγουν σε φύση .. σου το λένε , Έλα επάνω μας και δες που θα σε πάμε! καλή φάση σκέφτηκα ..σκάλες απο παλιές πέτρες , όχι τίποτα γυαλισμένες με χλωρινοδιαλύματα .. πέτρες που χωνόντουσαν στη γη και χορτάρια και ξύλα και λίγο νερό , το ένα δίπλα στο άλλο κι αυτά κι όλα μαζί φτιάχνανε περήφανα ένα σκαλοπάτι!.. και το ίδιο πιο κάτω, και πιο κάτω μέχρι τα δέντρα .. βρε βρε ξανασκέφτηκα, εδώ όλα κάνουν στενή παρέα.. αφού σταμάτησα να παριστάνω απεκεί ψηλά τη νίκη τσι Σαμοφράκας, είπα να βηματίσω λίγα μέτρα πίσω κι αριστερά.. έτσι και έκανα ..μια σιδερένια πύλη που δεν ανοίγει και δεν κλείνει, σκάλες που ενώνονται με άλλες σκάλες, βρύσες υπόγεια σχετισμένες με γούρνες υπόγεια σχετισμένες με τη σειρά τους με αστικούς τρελοσωλήνες και ξαφνική σιωπή.. διάλεξα ένα άλλο άγαλμα και ακινητοποιήθηκα πάλι .. προσπάθησα να ακούσω τους μεταρχαίους.. ήταν δύσκολο αλλα νομίζω έστειλαν κάτι στον ουρανό όταν δεν κοιτούσε κανείς.. να μην ξεχάσω να πάρω το πουγκί με τις ιδέες μου απο τη λάσπη.

bird day afternoon ....

2011-04-13T02:21:00.005+03:00

Η αντιγραφή των κόμικς ...

2011-04-03T00:28:00.002+03:00

προκαλεί :

ακαριαίο ξενέρωμα στον αναγνώστη
την μεταμόρφωση του σχεδιαστή σε μαϊμού
ενοχλητικό λόξυγγα στον τυπογράφο
ασύστολο γέλωτα των δημιουργών που αντιγράφεις
σκλήρυνση δείκτη και αντίχειρα του σχεδιαστή
σταδιακή άμβλυνση των εγκεφαλικών κυττάρων του σχεδιαστή
γεωμετρική οπισθοχώρηση της σκέψης
τραύλισμα του χιούμορ
κράμπα στους ώμους αυτών που σε δείχνουν
ανικανότητα κλήσης των δευτερόκλητων ρημάτων
λιποθυμία δέντρων στην Οκλαχόμα
πανευρωπαϊκή εξασθένιση της ματζέντας
ανικανότητα απορρόφησης μελανιού απο χαρτί
καταθλιπτικούς αναγνώστες
δικαιολογημένη αποδοκιμασία (γενικώς)

ααααχ, τίποτα δεν ξέρεις ....

2011-03-21T02:55:00.001+02:00

Το Δράμα Ενός Κοντού

2011-03-10T02:54:00.001+02:00

Οι αρετές της σαφήνειας

2011-03-05T13:03:00.002+02:00

Realism

2011-03-03T00:04:00.000+02:00

ελευθερία στα μικρά ανθρωπάκια

2011-02-23T16:26:00.001+02:00

εντροπία

2011-02-10T01:23:00.002+02:00

το ξανά

2011-01-29T03:16:00.004+02:00

ο κόσμος

Ένα αγόρι πέρασε απο μπροστά μου και σιγοψιθύρισε ένα ρυθμό με λόγια ακαταλαβίστικα. μετά πέρασε ένα κορίτσι και μετά δυο μεγάλοι και μετά ένας τρίτος και μια ηλικιωμένη. Εγώ καθόμουν στο παγκάκι της πλατείας της πόλης και δεν με ένοιαζε αν αυτό είχε γίνει ξανά.

ο ρυθμός

Εκείνο το πρωϊνό στον αέρα πετούσε ένα σιγοψιθυριστό τραγούδι και κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει απο που ερχόταν. Άλλοι έκαναν προσευχές, άλλοι στήσαν τρίποδες με κάμερες και περίμεναν στα μπαλκόνια τους και άλλοι απλά έτρεχαν να κρυφτούν απο αυτό που δεν καταλάβαιναν .. και αυτό κάθε λεπτό γινόταν ξανά και ξανά και ξανά ..

το παράθυρο

Η γιαγιά στάθηκε για λίγα δευτερόλεπτα μπροστά στο παράθυρο. Άχνισε για μια στιγμή το τζάμι και έτσι βρήκε ευκαιρία κάτι να γράψει. Μετά απο λίγο δυο πουλιά προσγειώθηκαν στο περβάζι της. Αυτή τους έβγαλε ψωμι και νερό λες και τα είχε στην τσέπη της. Και μετά απ΄αυτό τα πουλιά πέταξαν μακριά. Και αυτό δεν είχε γίνει ξανά.

ο αέρας

Η κουρτίνα ήταν λίγο βλαχομπαρόκ , λίγο νεοκιτσάτη, λίγο γκλαμ γκλίτερ σόου οφ αντιμόδα και λίγο ντεσέν με το μέτρο απο αποθήκη εισαγωγής υφασμάτων απο χώρες που δουλεύουν μέχρι και οι αγέννητοι.... όμως δεν σταμάτησε να κουνιέται αν και ήμουν μόνο εγώ στο δωμάτιο, ξανά και ξανά και ξανά ..

δυο ώρες πίσω

Σε μια πρόσφατη έξοδο μου γνώρισα ξανά τον ίδιο άνθρωπο. Κι ας μην τον είχα ξαναγνωρίσει ποτέ .

η μισή βόλτα

ο ποντικός βγήκε απο τον υπόνομο του κεντρικού δρόμου της πόλης γιατί είχε τελειώσει το γάλα και τα φυστίκια.. περνώντας ένας βιαστικός οδηγός με ένα αντιαστικό κωλοτζιπ του έδωσε μία και το έκανε ανύπαρκτο .. αυτό που έτυχε στον ποντικό δεν θα του συνέβαινε ξανά..

το γράμμα μ

όταν η μεσήλικη επαρχιώτισα πήγε στην πόλη και βγήκε να αγοράσει εφημερίδα δεν σταμάτησε να σέρνει στη γλώσσα της το γράμμα μ .. ήταν κάτι που δεν της είχε ξανασυμβεί ..

το κοντό άλογο

περπατώντας στη φύση σε μια εκδρομή με την παρέα μου , συνάντησα ένα καφέ, λιγνό, κλαψιάρικο και κοντό άλογο. Του έδωσα λίγα χόρτα και αυτό μου είπε με σιγανή μια φωνή : " Κλιρτσζποζστρ ζερφζ ολφτ ! " και εγώ επειδή δεν άκουσα πήγα στο αυτί του και είπα :" Μου το λες ξανά ? "

στο είπα

στο είπα να μη διαβάζεις βλακείες και εσύ μου είπες οτι στο είπα ξανά ..

Η Ουλρίκε και ο κόσμος

2011-01-04T23:44:00.001+02:00

Ακόκο (οι δυσκολίες της ποίησης)

2010-12-16T02:21:00.001+02:00

zezuko products strikes back ....

2010-12-10T00:36:00.016+02:00

Κάτι έχει γίνει και έχω κολλήσει άγρια με τα στένσιλ
και συνεχίζω ακάθεκτη τη φάση αυτή με τις τσάντες.
Έφτιαξα λοιπόν τις παρακάτω καινούριες και δεν
έβλεπα την ώρα να τις ανεβάσω στο μπλογκ ..
Αρχίζω με την ....
H Γάτα

Η Γάτα και η ατάκα είναι στένσιλ πάνω
σε καραβόπανο και έχει και ασημένιο τρουκάκι!
Οι διαστάσεις της είναι 40χ42 εκ και
η τιμή της 9 ευρώ

Μετά σας έχω την..
Τσάντα : To Πουλί Σε Πορτοκαλί Κύκλο

Το στένσιλ του πουλιού είναι πάνω
σε άλλο ύφασμα και ράφτηκε μετά
πάνω στην τσάντα που κλείνει
με ένα μαύρο τρουκ και οι διαστάσεις
της είναι 41 χ 45 εκ και τιμάται 10 ευρώ

Τσάντα : Το Πουλί

Είναι μια λίγο μικρότερη τσάντα με το πουλί
που έχει και η παραπάνω κατευθείαν
ψεκασμένο στο καραβόπανο της.
Διαστάσεις : 33 χ 37 εκ
Τιμή : 8 ευρώ

Τσάντα: H Συμμορία

Ε αυτό δεν είναι στένσιλ!
Είναι τρεις φιγούρες που ζωγράφισα
πάνω στη τσάντα, το ύφασμα της είναι
σκληρό βαμβακερό και κλείνει με τρουκ.
Διαστάσεις : 45 χ 50 εκ
Τιμή: 9 ευρώ

Τσάντα : Η Ξανθιά Γιαπωνέζα

Η Ξανθιά Γιαπωνέζα σηματοδότησε τον
έρωτα μου με τα στένσιλ, είναι δηλαδή
απο τα πρώτα στένσιλ που έκανα.
Είναι δίχρωμο στένσιλ πάνω σε
σκληρό βαμβακερό ύφασμα .
Κλείνει με τρουκ .
Διαστάσεις : 45 χ 50 εκ
Τιμή : 9 ευρώ

Αυτά είναι λοιπόν τα καινούρια
zezukoπράγματα .... ξέρετε τώρα..
αντικαταβολές και τέτοια ..

δείτε περισσότερα εδώ

whiteface clown

2010-11-28T22:06:00.002+02:00

zezuko products

2010-11-24T23:37:00.008+02:00

Τα zezuko products είναι κομμάτια τα οποία έχω δουλέψει πρόσφατα
και είναι ένα μείγμα ραπτικής και στένσιλ .Δηλαδή είναι όλα χειροποίητα,
μοναδικά και δεν υπάρχουν σε άλλα αντίτυπα εκτός απο τα παρόντα.
Όλα τα προϊόντα μπορούν να αποσταλούν με ταχυδρομική αντικαταβολή
σε όλη την ελλάδα . Για όσους δεν ξέρουν την ταχυδρομική αντικαταβολή ,
είναι η εξής : μου λέτε τί σας αρέσει με ενα mail , σας το στέλνω ταχυδρομικά,
σας έρχεται ένα ειδοποιητήριο για να πάτε στο ταχυδρομείο να παραλάβετε
το πακετάκι και το πληρώνετε εκεί. Όπως κάθε συστημένο, ζητάνε ταυτότητα
για να το πάρετε. Αυτό! Είναι δηλαδή μια εύκολη διαδικασία!
Να για τι πράγμα σας μιλάω :

Τσάντα: Ελέφαντας

Είναι μια τσάντα σε διαστάσεις 45χ50 εκ απο
ύφασμα σκληρό βαμβακερό.
τιμή : 9 ευρώ

τσάντα : Το Κορίτσι Με Την Κάμερα

(πίσω)

Είναι μια τσάντα σε διαστάσεις 45χ50 εκ,
με στένσιλ και κλείσιμο με τρουκς .
Το ύφασμα είναι σκληρό βαμβακερό.
τιμή:9 ευρώ

τσάντα: Η Γιαπωνέζα

διαστάσεις38χ36 εκ
με στένσιλ την γιαπωνέζα και κλείσιμο
με τρουκς.Το ύφασμα είναι
σκληρό βαμβακερό .
τιμή: 9 ευρώ

Τσάντα : Ο Κλόουν

Είναι μια μικρή τσάντα , περίπου 19χ21 εκ
απο μαλακό βαμβακερό ύφασμα και
πολύχρωμο στένσιλ κλόουν.
τιμή:7 ευρώ

Το κόστος των ταχυδρομικών κυμαίνεται μεταξύ
των τριών και τεσσάρων ευρώ, οπότε μπορείτε
να κάνετε τους υπολογισμούς σας .

λίγα δευτερόλεπτα

2010-11-21T21:58:00.009+02:00

Αυτό το κείμενο είναι

-μια στιγμή ,στη ζωή ενός ανθρώπου ,

στη διάρκεια λίγων λεπτών μιας ημέρας,

ενός χώρου,

δικού σου και των άλλων,

κάτω απο το ίδιο σύννεφο,

πάνω απο τη γη,

δίπλα απο τη θάλασσα,

δευτερόλεπτα και ώρες άλλες και ίδιες όμως,

μέσα απο μια κάμερα,

και άλλη μια,

και άλλη μια για δίκαια οπτική,

λίγα απογεύματα μετά την τρελή πρωίνή βροχή,

πολλά βράδια μετά την ατελείωτη ησυχία,

αυτού του ανθρώπου,

που τώρα μετακινήθηκε-

Νταίζη την ελέγανε.

Απο το Αφρούλα.

Απλά μεγάλωσε σε μια μικρή κοινωνία που την φωνάζανε κοκόνα, ή αηδόνα, ή Νταιζούλα, ή κορίτσιμ , μέχρι που να τα ξεράσει όλα αυτά απο τα σωθικά της στα πλακάκια του κοινοτάρχη, να πάρει μερικά τισερτ και δυο τζιν και να εγκαταλείψει τα κατσικοπατημένα σοκάκια του μικρού χωριού της , γραφικού μεν κοντά στο Πάσχα, υπερβαρετό όμως στο υπόλοιπο χρόνο του χρόνου του δικού της .

Τάδε έφη ημιπρωτευουσιάνος στην αυλή της εκκλησίας του χωριού και η Αφρονταίζη το ξεπατίκωσε.

Πόλη.

Τί θε να κάνει τώρα η Φρελονταίζη στην πόλη?

Ούτε και ξέρει. Ξέρει βέβαια τι δεν θέλει να κάνει κι αυτό είναι εξίσου σημαντικό.

Κάθεται σε ένα τυχαίο παγκάκι στο πάρκο μπροστά της .

Λίγα χρήματα στη τσάντα της, κανένας γνωστός στην πόλη.

Όλα είναι ελεύθερα. Μπορεί να ξεκινήσει οτι θέλει απο τώρα. Ο χρόνος μετράει απο τώρα.

Και απο πριν μετρούσε . Και πολύ μάλιστα μιας και είναι το χαρτάκι που την έφερε εδώ.

Έβγαλε το μικρό βιβλιαράκι της με τις άσπρες σελίδες . Αυτό δεν τέλειωνε ποτέ. Δηλαδή φρόντιζε πριν τελειώσουν οι σελίδες να το ανανεώσει. Και το ανανέωνε. Και έτσι είχε πάντα το ίδιο. Βέβαια και ένα κουτί γεμάτο με βιβλιαράκια τώρα.

Ζωγραφισμένα και με μικρές ιστορίες . Άρχισε κάτι να σημειώνει ή και να σκιτσάρει. Δεν έβλεπα καλά.

Σηκώθηκε και έφυγε απο το πάρκο. Δεν την έβλεπα πια.

Εξαφανίστηκε πίσω απο έναν στραβοκομμένο θάμνο .Έφυγα κι εγώ.

Η στιγμή πέρασε.

Και επαναλήφθηκε χρόνια μετά. Όταν ήμουν σε ένα νησί και ήρθε δίπλα μου ένας σκύλος. Μου έφερε κάτι με το στόμα του. Ένα χαρτί με μια ζωγραφιά επάνω. Σε νησί δεν έχω πάει ποτέ αλλα το χαρτί μου το έφερε ο σκύλος. Ανακατεύτηκε ο χρόνος με τον χώρο και χωρίς όνειρα και φαντασματα ζούσα το μπρος πίσω. Το χαρτί έγραφε : «χάρηκα που ήρθα εδώ.τελεία. είμαι περίεργη και ελεύθερη . τελεία.

αυτό είναι αυτό που βλέπω μπροστα μου.τελεία. »

.. και απο κάτω είχε μια ζωγραφιά.. τη δική μου ζωγραφιά. τον εαυτό μου δηλαδή.

Ανακατεύτηκε ο χρόνος πάλι και είδα το κορίτσι μπροστά μου.

Στην πλατεία του χωριού του νησιού που δεν πήγα ποτέ.

Και αυτή τη φορά τη ζωγράφιζα εγώ.

Ήρθε ένας κόκορας.

Ναι κόκορας.

Έσκισε το χαρτί που ζωγράφιζα και έτρεξε προς το κορίτσι .

Το έδωσε.

Έφυγε.

Το κορίτσι το κοίταξε λίγα δευτερόλεπτα.

Σήκωσε το κεφάλι να με δει.

Εξαφανίστηκε απο μπροστά μου.

Ο χώρος ανακατεύτηκε.

Είμαι σε ένα παλιό πράσινο καφενέ στο κέντρο στα παλαιοπωλεία της πόλης.

Στον ίδιο χρόνο όμως.

Κρατώ το σκισμένο βιβλιαράκι που ζωγράφιζα.

Τίποτα άλλο δεν μοιάζει με πριν.

Έρχεται ο σερβιτόρος.

Τι θα πάρετε και τα ρέστα.

Του λέω.

Κοιτάω έξω.

Δεν ενδιαφέρομαι να εξηγήσω τίποτα.

Μα τίποτα.

Πίνω τον καφέ μου στο χρόνο που βρίσκομαι .

Βγαίνω έξω.

Εξαφανίζομαι.

βρείτε τις διαφορές!

2010-11-14T19:50:00.004+02:00

Σήμερα έκανα βόλτα στο κέντρο και όπως περπατούσα ..τσουπ!να
και η αφίσα του αρκά..
κάτι όμως με σταμάτησε ολότελα!
τί κάτι δηλαδή.. όλη η αφίσα..
δεν μπορεί λέω..
μπα.. αστο μωρε..
δεν θα θυμάμαι καλά ..
κι όμως κάτι μου θυμίζει ..
..μα ναι το βρήκα!
είναι ένα σκίτσο που είχε κάνει ο γιώργος (ποιος γιώργος)
ο τραγάκης για εφημερίς:Μακεδονία κάπου
στο μακρινό 1999 .. μάλιστα λέω..
είναι η τρίτη φορά που βλέπω κάτι τέτοιο ..
αλλά επειδή μην και ίσως και άμα είναι η ιδέα μου
θα σας βάλω τις εικόνες να βρούμε τσι διαφορές..
δέκα είναι ..

(παραθέτω αφίσα έργου)

(παραθέτω σελίδα εφημερίδας-σχέδιο γιώργου)

τελικά είναι ιδέα μου ή είναι το ίδιο έργο?
τελικά είναι ιδέα μου ή είναι το ίδιο έργο?

λέτερινγκ

2010-10-31T13:34:00.000+02:00

vincent saves

2010-10-28T15:30:00.002+03:00

vincent saves from zenia on Vimeo.

μια σύντομη γραμμοταινία

2010-10-25T01:55:00.017+03:00

Το Αστικό Τοτέμ προντάξιονς παρουσιάζει

μια σύντομη ταινία σε γραμμές ..

PER UNA BABEL ARMONIOSA

Είσαι στον πρώτο όροφο.

Είναι χαμηλά.

Θέλεις να πας στον τρίτο.

Στον τρίτο τώρα φυσάει πολύ και δεν σου αρέσει.

Το μπαλκόνι γεμίζει φύλλα απο τα δέντρα.

Κρυώνουν οι τοίχοι και έχεις και τους αποπάνω.

Και ήδη θέλεις το ρετιρέ.

Πιο ψηλά, πιο καλά.

Στο ρετιρέ όμως μπήκαν μια μέρα και σε έκλεψαν .

Και φοβήθηκες πολύ και δεν σου αρέσει άλλο εκεί.

Έχει και πολύ ήλιο το πρωί ...

Η δουλειά είναι σκατά.

Σε έχει αλλοιώσει και δεν σε ανα-γνωρίζεις .

Παραιτείσαι.

Αντέχεις για λίγο καιρό ελεύθερος .

Μετά δεν ξέρεις τί να κάνεις με την ελευθερία σου.

Δεν ξέρεις που να την πας βόλτα και αυτή σου το ανταποδίδει.

Προσλαμβάνεις πάλι τον αφέντη σου και πας σε μια καινούρια δουλειά.

Είσαι ήδη ευχαριστημένος και φεύγεις απο το ρετιρέ.

Μονοκατοικία.

Το κεφάλι σου γεμίζει νεοκοινωνικά σκατά .

Έχεις υπογράψει την πρόσκληση τους.

Μη γκρινιάζεις.

Αγοράζεις τις αλυσίδες σου.

Και τις κρατάς κιόλας.

Καινούρια ρούχα.

Και παπούτσια.

Σε χτυπάνε και θυμώνεις.

Μα έδωσα τόσα λεφτά.

Δέρμα απο ζώο, δουλειά απο άνθρωπο.

Δεν σε νοιάζει.

Εξάτμιση νικελίου διπλή .

Αεροτομή και μεταλλικό χρώμα του κώλου σαν το νέο

πορτοκαλί που έγινε κοραλλί για τα κορίτσια ...

Κάποιο πουλί στο έχεσε.

Και σου έχει χαλάσει όλη τη μέρα.

Βλέπεις βουνό - Θέλεις θάλασσα.

Πας στη θάλασσα - Έχει υγρασία.

Τα κύματα σου τη δίνουν.

Σου βρέχουν το κασμιρένιο κουστούμι που κάθισε η μεσήλικη κυρία κάμποσα

οχτάωρα στο σκαμνάκι να στο γαζοτελείωσει, και που το κάθε κουμπί του

πληρώνει κι ένα μηνιάτικο της κυρίας ...

Εφτά αλμυρές στάλες στο μανίκι.

Τα καθαριστήρια σήμερα είναι κλειστά.

Δεν μιλιέσαι.

Τί θα κάνεις τώρα στιγματισμένος ανάμεσα στους υπόλοιπους μαλάκες ?

Σου χάλασε η χάρτινη στολή σου .

Πόλη.

Πας στην πόλη.

Κίνηση.

Τα κάνεις όλα όπως σου λένε και πάλι δεν περνάς καλά.

Δεν καταλαβαίνεις και δεν το θέλεις κιόλας.

Γυρνάς πλευρό.

Δεν σε νοιάζει .

Ξέρεις που θα ξεδώσεις αύριο.

Κοιμάσαι θυμωμένος.

Πόλη .

Στην άλλη πλευρά της πόλης παιδιά.

Παίζουν στο χωματένιο δρόμο.

Δεν έχουν δει απο κοντά μεταλλικό χρώμα.

Το μόνο μεταλλικό εκεί κοντά είναι το κουτάκι που κλωτσάνε.

Θάλασσα.

Ανεβαίνουν στα κύματα.

Βρέχονται.

Και μαζί με τις στάλες ξεχνάνε για λίγο την πείνα και το δωμάτιο

που δεν έχουν και ταξιδεύουν με τις ακτίνες του ήλιου και τους τρελούς

ήχους που βγάζουν μεταξύ τους ...

Ένα πουλί τους χέζει.

Και τα υπόλοιπα παιδιά γελάνε με το παιδί που την πάτησε.

Γελάει κι αυτό τώρα με το οργανικό του παράσημο.

Θα ‘λεγες οτι γελάει και το πουλί που τους την έκατσε .

Και όλα μαζί βουτάνε στα ρηχά.

Απόγευμα .

Γλείφουν τα αλμυρά μπράτσα τους και χαϊδευουν τις ίσιες κοιλιές τους.

Εξομοιώνουν ένα καλό γεύμα και γελάνε.

Ισόγειο.

Ακούγονται κατσαρολικά και μυρίζουν μπουγάδες.

Μένουν όλοι μαζί και παντού.

Μοιράζονται όλοι το ποδήλατο του μεγαλύτερου αδερφού ,

όταν αυτός δεν παέι στη δουλειά και το αφήνει εκεί έξω ...

Ψαθόπλεκτα καλάθια με είδη ραπτικής μέσα.

Τα παιδιά τα κουβαλάνε για τις μεγαλύτερες γυναίκες της

γειτονιάς κι ένα απ’ αυτά ανοίγει διάλογο με μια πέτρα στο δρόμο .

Η πέτρα θυμώνει και του βάζει τρικλοποδιά.

Κι αυτό πέφτει.

Και μαζί του πέφτει και το καλάθι .

Πολύχρωμες μπομπίνες, κοντές, ψηλές, μασουράκια, μέτρα , ψαλίδια

και βελόνες όλα στον άερα ... δώδεκα μάτια στον αέρα ...δώδεκα στόματα αμίλητα ...

κάτι παράξενο συνέβη εκείνη την μέρα σε αυτή την γειτονιά ...

τα πράγματα αντί να πέσουν πάλι κάτω έφυγαν με μια αρμονική χορευταράδικη

κίνηση προς τον ουρανό ...

το παιδί τα έχασε, το ίδιο και οι φίλοι του και άντε να τους πιστέψουν τώρα μανάδες ,

γιαγιάδες και ραφτρες που περίμεναν τα υλικά...

τα παιδιά συνέχισαν αμίλητα να δώσουν τα υπόλοιπα καλάθια ...

αυτό που αντίκρισαν ήταν απο άλλο χωροχρόνο.

Το ιπτάμενο καλάθι είχε κάπως φτάσει στο παράθυρο της πιο ηλικιωμένης ράφτρας .

Πώς πότε και γιατί δεν τόλμησαν να το ρωτήσουν ποτέ .

Δεν ήξεραν.

Η πέτρα στεκόταν.

Αμίλητα γύρισαν.

Αμίλητα έφαγαν.

Αμίλητα πλύθηκαν.

Κοιμήθηκαν και είδαν όνειρα.

Πολλά όνειρα.

καθισιό ( ε στειτ οφ μαιντ )

2010-10-10T02:24:00.007+03:00

Η πολυθρόνα είναι για να χύνεσαι μέσα της και να ανασύρεις πράγματα και ιδέες που είχες απο παλιά και στρογγυλοκοιμούνται μέσα στις εγκεφαλικά σου λαχνοσοκάκια . Για παράδειγμα, παίρνεις στα πόδια σου το χάρτινο κουτί με τις φωτογραφίες της ζωής και χαζεύεις με τις ώρες , ανασύροντας πέντε με έξι συναισθήματα ανα ντουζίνα φωτογραφιών..Μόλις τα φιλμ χορτάσουν, κλείνεις τι κουτί, βάζεις το χέρι σου στο πηγούνι και κάθεσαι εκεί ακίνητος, χωμένος μέστην πούθρόνα .. ξύπνα! δεν είναι κανείς εκεί να σε βγάλει φωτογραφία , οκέι, τα είδες τα καμώματα σου, σήκω τώρα ..

Η καρέκλα απο τη άλλη , είναι για να σκέφτεσαι αυτό που συμβαίνει την ίδια στιγμή που κάθεσαι . Ας πούμε ένα πουλί που πετάει και το παρατηρείς εκείνη την ώρα που γίνεται ... μια γάτα που παίζει και την βλέπεις ... μια κόρνα απο έναν αγχωμένο μαλάκα που τον αγριοκοιτάζεις ...Όλα αυτά συμβαίνουν εκείνη την ώρα που κάθεσαι στην καρέκλα και έχουν σημασία μόνο για εκείνη τη στιγμή , κι εσύ είσαι σε ετοιμότητα να τα δεις και να τα αποκωδικοποιήσεις . Άλλά μέχρι εκεί.

Το σκαμπό ύστερα , είναι για όταν έχεις πολλές δουλειές και τις κάνεις όλες γρήγορα και άμεσα χωρίς φιοριτούρες και συστάσεις ποιός είσαι και που πας . Ας πούμε παρακολουθείς ένα μόνιτορ καθισμένος σε ένα σκαμπό και δίνεις οδηγίες ... ή καθοδηγείς ένα μοντάζ στο τέλος του ... ή συμμετέχεις σε μια απόφαση για τα οικονομικά των ξυλοκόπων και αμέσως σηκώνεσαι γιατί βιάζεσαι και έχεις είπαμε κι άλλες σοβαρές δουλειές και φεύγεις . Έτσι το σκαμπό πάει στη θέση του , γιατί εσύ δεν ανήκεις εκεί που μόλις κάθησες.

Το σκαλοπάτι πάλι είναι μια μορφή καθίσματος ενταγμένη βέβαια σε ένα αρχιτεκτονικό χαρτί απο τη γέννηση του , απαλλαγμένο όμως απο κάθε σοβαροφάνεια και προεπιλεγμένη συμπεριφορά. Δεν σου δίνει δηλαδή οδηγίες ένα σκαλοπάτι τί να κάνεις. Ας πούμε μπορεί να είσαι φρίκος φοιτητής και να περιμένεις την καλή σου... μπορεί να είσαι σουρπουίτσα με σκουλαρίκια χρυσά και να θες να κάνεις νάζια αυτοεπιβεβαίωσης με τον κόσμο της πλατείας μπροστά σου και κάθεσαι επιμελώς χύμα σε ένα σκαλοπάτι με το αόρατο μήνυμα πάνω απο το κεφάλι σου ... στη γωνία μανταμ πουλάνε αόρατα γυαλιά , το νου σου ...μπορεί επίσης να είσαι πλανόδιος μουσικός και να παίζεις δημόσια το έργο σου που πρόβαρες ιδιωτικά ... μπορεί να είσαι ακόμη κα πιτσιρικάς που έχεις χτυπήσει τα κότσια σου στο ποδήλατο κι έχεις ματώσει και κάθεσαι να συνέλθεις ... ή ακόμα και τουρίστας που κάνει το γύρο του μισού κόσμου και κάθεσαι με τους χάρτες να δεις που σκατά βρίσκεσαι . Είναι μια μορφή καθίσματος εναλλακτική, συνήθως υπαίθρια και χωρίς απαιτήσεις πνευματικές και σωματικές .

Ο καναπές. . αχ αυτός ο καναπές . Για πολλούς λοιπόν είναι το τέλος της εργασιακής τους ημέρας ή εβδομάδας και γλιστράνε μέσα να πάρουν πίσω ότι τους πήρε το αφεντικό τους όλη την εβδομάδα. Για άλλους είναι η απόλυτη συναλλαγή με το μέλλον τους και για άλλους είναι η σιωπηρή δήλωση : δεν κάνω τίποτα- δεν με ενδιαφέρει κανείς- δεν ξεκουνιέμαι απεδώ – και για να το πετύχω δουλεύω σκληρά, εντάξει ?

Πτυσσόμενο τρελό μου καθισματάκι δεν θα σε αφήσω στην απέξω. Με ένα κλακ ανοίγεις και βαστάζεις καμιά φορά και το βάρος ενός φορτηγού αμαλάχι ! Σε παίρνουν οι κυρίες σε γιορτές του δήμου γιατί μη νομίζεις, κάτι έχουν σακουλευτεί τόσα χρόνια που ζούνε για την απατεωνιά του δήμαρχου και τις χρυσοπληρωμένες ρεζερβέ κωλοκαρεκλίτσες του για τις κακόγουστες γιορτούλες του ... σε παίρνουν οι κύριοι με τα τρελά τους καλάμια και σε στήνουν σε αστικά παραθαλάσσια μέρη ψαρεύοντας με ευχαρίστηση μπαρμπούνια της πόλης .. ναι απο αυτά που φοράνε γυαλιά ηλίου και σαγιονάρες μη πατήσουν καναν αχινό ! .. μη μου πείτε πως δεν έχετε δει ! ... τρελό μου καθισματάκι σε βλέπω να ταξιδεύεις σε κάμπινγκ ελεύθερα και μη , σε ταράτσες, σε βουνίσιες

Και ήρθε η ώρα των παγκακίων ... αμίλητα, ακλόνητα, φθαρμένα , λουστραρισμένα, καμπυλωτά, νεομοντέρνα, ξύλινα, σιδερένια και παέι λέγοντας... μέρα νύχτα κάθονται και βλέπουν τους ανθρώπους πάνω-κάτω-πάνω-κάτω ... όσο για τις ιστορίες που ακούνε ...ποιός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής δεν θα ’θελε μια κόπια τους ? ...

Αιώρες , πάνινες chaise lounge (σεζλονγκ ντε ) με τρεις θέσεις κουμπώματος , ξαπλώστρες με πτυσσόμενα υποπόδια και τα συναφή δεν τα βάζω μέσα γιατί παίζουν με ατιμία. Με το ένα πόδι σου λένε ότι κάθονται σε μας, με τ’ άλλο σου λένε οτι παίρνουν και καναν υπνάκο οι άνθρωποι μέσα . Το παίζουν σε δυο ταμπλό. Και καλημέρα σας και ξανα καλημέρα σας στους άλλοι . Όχι φιλαράκια μου, αν δεν διαλέξετε τώρα που εστέκεστε δεν θα σας διπλοκρατάω εγώ θέση σε κάθε παράγραφο .

Το πάτωμα. Ναι, είναι και το πάτωμα. Μην με κοιτάς με γουρλωμένα μάτια. Επειδή δεν το πλήρωσες ? Το πάτωμα λοιπόν . Είναι αυτό που λέμε τέρμα. Πιο κάτω δεν παέι. Αυτό είναι. Είναι για αυτούς που το λέει η καρδούλα τους. Που σκέφτονται τα πάντα εκτός απο το πως φαίνονται ... Άσε που απεκεί μόνο προς τα πάνω άντε και ίσια μπορείς να κοιτάς. Αραδιάζεις και στα τριγυρινά την πραμάτεια σου, τσάντες-νερά και τους λοιπούς συνένοχους και αράζεις.

Ξαπλώνεις, κοιτάς το σύμπαν απο πάνω σου.

Κάθεσαι, κοιτάς τη γη απο κάτω σου.

Αισθάνεσαι και ψιλομέρμυγκας ανάμεσα σαυτά τα δυο και κοιτάς ευθεία πάλι να αποσυντονιστείς απο την ασημαντότητα σου.

Το πάτωμα λοιπόν... όπως και να το κάνουμε, ξαποσταίνεις φιλοσοφικά . Ότι και να σημαίνει αυτό.

τώρα χορός

φιλοσοφίες μεσ΄στη βροχή ..

2010-10-06T13:28:00.000+03:00

Ούρμπαν λέτζεντ

2010-09-20T23:46:00.013+03:00

Δυο ημέρες πριν ή δυο εβδομάδες πριν ή και δυο μήνες πριν, δεν έχει σημασία, έκανα μια τριγυρίσια βόλτα στην παραλία της πόλης μου .. ήταν ωραία, σκοτεινά, ήσυχα,όλα σαν ποτάμι , δηλαδή όλα ανάκατα και όλα να τρέχουν στη θέση τους γουργουριστά .. ...είχα και το φίλο μου παρέα και όλα ήταν σαν απο πίνακα του βερολίνου αλλά χωρίς τα γκράφιτι και τις ξεσκισμένες αφίσες στους πρασινοκόκκινους τούβλινους τοίχους ..μέχρι που ξαφνικά , άκουστηκε ένας ήχος κρωξίματος απο τα σύννεφα !.... κάναμε όλοι τους άνετους και γελώντας είπαμε : " Καμιά μαλακία του δήμαρχου θα είναι πάλι ! " .. μας έχει τρελάνει στο βεγγαλικό και στις γιορτές με καμμένα ηχεία .. παρόλαυτά με την άνετη άκρη του ματιού μας κρυφοκοιτάξαμε προς τα πάνω να ιδούμε το επόμενο επιδοτούμενο αστικό θαύμα .. εγώ αδιάντροπα κοίταξα με κλίση όλο το κεφάλι ..δεν μ΄ένοιαζε

είναι δυνατόν να βλέπω αυτό που βλέπω ?
μηχανικό δεν είναι
μπαλόνι δεν είναι
μπαλαντέζες δεν κρέμονται
πυροτεχνήματα δεν γίνονται
μήπως ξέρει κανείς που είναι η άνω τελεία ?
συνταγές του δρυϊδη δεν καταναλώνω
κι όμως ..
κι όμως μάγκα μου ..
είναι ένα ολοζώντανο
φρέσκο
ριγέ
σταθερό
ειρωνικό
γλιστερό
ψάρι!

ψάρι ?
ναι ναι ψάρι ..!
καλά ακούσατε ..

πάνω που πήγαινε η πόλη να τον επάρει τον υπνάκο της
για καμια εκατοστή χρονάκια και βάλε
γιατι έτσι μας αρέσει .. να τρέχομε στα φανάρια -
να μαρασάρομε στην παραλιακή-
να μιλάμε με τα χίλια για τα ίδια και τα ίδια
και στα υπόλοιπα να μην κανομε τίποτα
και να μη θέλομε και πολύ ...
και ασε τι ελέμε και πως κουνάμε τα χέρια μας
με μπρίο, πάθος, ζήλο και ερωτισμό ..
εντωμεταξύ αν ξανακούσω αυτή την παπάρα περί
πάθους και ερωτισμού στην πόλη μου και λαβ αφερ
την επόμενη φορά που θα έρθει κάποιος ας επικοινωνήσει μαζί μου
να τον εζωγραφίσω έναν χάρτη με όλους τους ερωτικούς
ανθρώποι στην πόλη μ .. ( αττική σύνταξη με ποιητική αδεία
χωρίς τη δοτική να μας τα πρήζει, εντάξει ? - μη τη ψάχνεις να με διορθώσεις-
είμαι μια πρώην πρωτοδεσμίτισα στο σώμα μιας τριτοδεσμίτισας .. )
οι ερωτικοί που λέγαμε ανθρωποι εδώ
είναι τόσο ακίνητοι και ακούνητοι που είναι σαν να πατάς
το ποζ (για τους παλιούς στο βίντεο) και να σταματάει η
έρημη η κασετούλα αλλά και πάλι σε αυτήν,
τρεμοκουνιότανε το πλάνο ! θυμάστε?
κι άμα .. λέω .. άμα τύχαινε και να σηκωθείς
και να την αφήσεις και λίγο στο ποζ την σινεφιλ , αυτή ξεκινούσε
μόνη της να παίζει κι εσύ γυρνούσες απο την τουαλέτα
κι έλεγες " Πολύ περίεργος αυτός ο Αντονιόνι, δεν
καταλαβαίνω γρι ! "
Μαντάμεν ουντ χέρεν (κυρίες και κύριοι)
πόζα, κιτσοχλιδή και ρηχάδα λοιπόν ..
άμα σε φτιάχνουν έλα να πάρεις ένα επιδόρπιο ..
κλείνει η παρένθεσις περί ερωτικής μπούρδας του βορρά ..
...
ναι ναι καλά ακούσατε - ψάρι !
κι αυτό το ψάρι δεν ήρθε με κανα τρελό κύμα ή αέρα ή
μαγικό απαυτά που δεν νογάμε .. ήρθε λέει τρυπωμένο μέσα
σε ένα πειρατικό καράβι, μεταμφιεσμένο σε εμπορικό καφετερί
κι εκεί τρύπωσε πριν χιλιάδες χρόνια .. και απο τότε λέει ο μύθος
της πόλης , πήγε σε ένα έρημο σπιτάκι πίσω απο το λιμάνι και
τρύπωσε εκεί μέσα ... αυτό το σπιτάκι είναι πολύ πολύ
μικρό και φοβηχτερό συνάμα.. το κλειδώσανε απο την νομαρχία
για τους δικούς της πάντα λόγους ( θα την επιάσω και την
νομαρχία στα πλήκτρα μου ..) κι έμεινε για πάντα κλειστο....
το τρελόψαρο δε, μπαινοβγαίνει απο το παράθυρο ! ε?
ναι καλά ακούσατε ! απο το παράθυρο !
τρελό ε ?
άλλοι απο τότε λένε πως το είδανε απο εδώ να κατηφορίζει
και να χάνεται .. στον αέρα εννοείται !
.. άλλοι πάλι το είδαν να την πέφτει σε έναν πελαργό
που τελικά το κουτούλησε με το ράμφος του κι έφυγε
άρον άρον απο την καλωδιωμένη φωλιά του ..

τελευταία φορά που το είδα εγώ πάντως , μπήκε
εδώ μέσα και εξαφανίστηκε ..

.. σας παραθέτω κι ένα απόκομμα
που κράτησαν απο την εφημερίδα της εποχής
το οποίο είναι μια αφήγηση μιας εικονογράφας ,
μιας και δεν έπαιζαντότε κάμερες, γραφίδες και τα συναφή ..
όλα στο χέρι .. ρισπέκτ ..

γκουασ! σε γκιφτ πέιπερ

2010-09-14T17:27:00.000+03:00

Η Μαργαρίτα και ο Μάγος

2010-08-14T12:34:00.003+03:00

ο βασιλιάς

2010-07-30T01:46:00.002+03:00

what Tim said ..

2010-07-07T01:43:00.004+03:00

περίεργοι φίλοι..

2010-06-20T23:52:00.000+03:00

Λουσίντα και Αποστόλης....

2010-06-07T23:49:00.005+03:00

Να σας συστήσω ... Η Λουσίντα ( η καμηλοπάρδαλη ντε ) και ο

Αποστόλης ( το περτικαλί πτηνόν ) , όπως όλοι οι ερωτευμένοι

δεν πολυχωνεύουν τον κόσμο .... Εγνωρίσθηκαν στο ποτάμι του

δάσους που γυροφέρναν δια να περάσουν την ώρα τους.... Κάποια

στιγμήν, έσκυψε η Λουσίντα να πιει μια σταλιά νερό και όταν

σηκώθηκε αισθάνθηκε κάτι στον λαιμό της .... Ήταν

ο Αποστόλης , που με περισσή ελευθερία επροσγειώθη

στην πλάτη της Λουσίντας , αφού πρώτα

ολίσθησε στο μακρύυυυυ λαιμό της .. απο τότε

ο ένας κάνει οτι δεν μπορεί ο άλλος ....

Τα χέρια

2010-05-25T18:51:00.005+03:00

Χέρια δεξιά, χέρια αριστερά , όπου και να κοιτάξω χέρια βλέπω ....

δώσε,

πάρε ,

έλα ,

φύγε,

σιωπή,

τρελάθηκες?,

αμάν πια,

δεν ξέρω,

φεύγω,

ποιός,

μετά,

έτσι κι έτσι,

δεν ακούω,

σταμάτα,

να ρε!,

έλα ...έλα σου λέω..

όλα αυτά με χέρια !

...

όπως λέει κι ο φίλος μου ο γιώργος

εκολίνες σε χαρτί και μαρκαδόροι...

τσ..τσ..

deer's dream

2010-05-17T19:00:00.001+03:00

deer's dream from zenia on Vimeo.

σαρδελόσουπα

2010-05-05T00:50:00.001+03:00

τα παράδοξα της πόλης που ζω σε ένα μικρο όνειρο

2010-04-26T00:33:00.010+03:00

Ένα πρωί ξύπνησα και μόλις είχα ονειρευτεί ότι κάποιο

διάφανο χέρι άρπαξε μια τεράστια κόκκινη κιμωλία και άρχισε

ακατάληπτα να γράφει ανάποδα στα καντονέζικα φράσεις

απο παλιούς ανθρώπους .. το απόγευμα της ίδιας μέρας

πήγα με τον κολλητό μου σε ένα μουσείο μιας σύγχρονης υπερτέχνης

και προς μεγάληη μου έέκπληηξηη ανακάλυψα σε έναν τοίχο αυτό ..

..αλλά το όνειρο είχε και συνέχεια ...

είδα λέει μια τετράγωνη τρύπα που και

καλά οδηγούσε σε έναν άλλο όροφο λέει

και στο κέντρο είχε κολλημένες σκάλες

ξύλινες η μια δίπλα στην άλλη σαν να

κρυώνουν πολύ ... και άξαφνα μπροστά μου δημιουργήθηκε μια τετράγωνη τρύπα !

μα τί ήταν όλα αυτά?

είπα στον κολλητό μου .. λες να κατέβω να δω τί έχει ? ..δεν με άφησε πουθενά να πάω .....

.. χαζοέβλεπα κάτι μάρμαρα και κατι πολυάσπρα τοπία αλλά

μάσησα να δρασκελίσω προς τα κάτω... άσε που είχα την

αίσθηση οτι κρυβόταν περίεργα πλλάσματα εκεί κάτω λίγο πιο

εκεί απο εκεί που έβλεπα και ότι έκαναν πολύ καλή ησυχία

μέχρι να πιάσω την σκάλα .... μπαααα ..... δεν πήγα τελικά ...

μετά στο όνειρο άρχισα να βλέπω καταρράκτες, πατίνια.

αεροπλάνα, χρώματα, φυτά, σπίτια με πολλά παράθυρα,

κόσμο ακίνητο, σκοινιά ....

στο τέλος ξύπνησα αφού ήρθε η αγαπημένη μου γάτα να

μας σώσει ..

θεσσαλονιστάν

η ερειποψυχωμένη πόλη του βορρά

έτος 010

μας δουλεύει όλους .. έτσι ?

2010-04-25T15:47:00.002+03:00

Margarita sings Hey Ya ! (Outcast)

2010-04-04T23:35:00.004+03:00

words of advice from young people

2010-03-19T15:47:00.003+02:00

βουρτσοφάση σε τοίχο

2010-03-03T02:09:00.013+02:00

..και η βουρτσοκατασταση συνεχίζεται .. σε ένα μαγαζί στο

κέντρο της πόλης που το έχουν φίλοι και το έχουμε αναλάβει

με τον γιώργο ..λίγο απο εδώ σήμερα .. λίγο απο εκεί χθες..

.. το τοιχοσύμπαν ολοκληρώνεται .. άλλος τοίχος μας εβγαίνει

πιο freestyle όπερ ανευ καλών τεχνοαρχών .. άλλος τοίχος μας

εβγαίνει πιο μπουσουλιάρης .. κοιτάει τον απέναντινό του και

πορεύεται μαζί με αυτόν .. και άλλος μας βγαίνει πιο σιωπηλός

και σχεδόν θα λεγες μας κοιτάει αντί να τον κοιτάμε .. άλλο και

τούτο θα μου πεις .. ανθρωπίζει τον τοίχο ετούτη .. μ΄αυτά και

μαυτά πάντως ..σαν να γίναμε παρέα εκεί μέσα με τόσους

χρωματοφίλους .. κανείς δεν αιστάνεται μόνος και τέτοια σας λέω..

.. να πάτε .. να πάτε να το δείτε κι απο κοντά .. κι αμα σας αρέσει

να πιάσετε και κουβέντα με καναν τοσοδούλη απο αυτούς του

τοίχου ή της κολόνας του περίεργους .. κι αν σας πει και τίποτα

παράξενο μη ξαφνιαστείτε .. στα ψέματα θα ΄ναι.. έτσι για να

ξεμουδιάσουν απο κει που είναι .. και απο μπροστά να χαιρετίσετε

και τον μπασκιά .. ναι αυτόν τον τρελοκοτσιδά τον ζαν μισελ..που

του κατούρησε ο γου-ο-ρ-χολ τον πίνακα .. απο φιλία και όχι

στα ψέματα .. και τον κρέμασε και στην έκθεση του και τον

μοσχοπούλησε και ποιος ξέρει τώρα που κρέμεται και ποιον

βλέπει κάθε πρωί ?.. ποιος ξέρει.. αλλά δίπλα στον κοτσιδιάρη

φρόντισε ο γιώργος να του βάλει καλή παρέα .. τον τομ .. αυτόν τον

τρελοκαπελά με τσι ντουντούκες και τα κομφετί στη τσέπη ..

που βραχνοαγναντεύει τους περαστικούς της Νικηφόρου Φωκά ..

ποιος ήταν ο Νικηφόρος θα μου πείτε ?.. καππαδοκαυτοκράτορας..

απ' τους γνωστούς Φωκάδες με πατέρα τον Βάρδα ομιλεί η βικιπαιδεια ..

μάλιστα .. αυτός που λέτε ο τομ όμως για να'ρθω και στο θέμα μας..

πειράζει τους περαστικούς απο εκεί που εντοιχίζεται .. ναι .. άλλοτε

τους σφυρίζει με τρόπο περίεργο κι άλλοτε κάνει τον ακίνητο και

μόλις φτάσουν δίπλα του πατάει μια κραυγή ..αλλά μια κραυγή ....

δεν θυμάμαι και καλά αλλά μου φένεται πως κάποιο βράδυ απο

τα παλιά όχι απο αυτά που τελειώνουν με βροχή τώρα .. κάποιο

βράδυ που λέτε είχε σκουντήξει δυο κατηφορίζοντες του αυτοκράτορα

και τόσο που λαχταρήσανε το πήραν ευθεία και σκόνταψαν σε

κοτζάμ θερμαϊκό να πούμε .. και όλο προσφωνιζαν οι αστικοί

επισκέπετες "αχ κάτι δελφίνια πλατζουρίζουν στη θάλασσα ".. και

όλο ρίχναν το φταίξιμο σε κάποιον που δεν πήρε φιλμοαποτυπωτή..

και αυτό είναι αλήθεια και το έγραψαν και οι πρωινές για αυτούς τους

δυο τύπους .. που μια ζωή θα το θυμούνται αυτό που τους έλαχε ..

.... α .. να μην ξεχάσω να σας θυμίσω στην είσοδο να κλείσετε

τα μάτια σας στον άνθρωπο-δέντρο γιατί αν σας βάλει στο μάτι

θα σας κλαρώσει .. θα σας κάνει κλαδωτούς δηλαδή κι εσάς ..

και ξεχάστε αντίχειρες, μέσους και παράμεσους .. μόνο ίνες ,

μαϊμούνια και χλωροφύλλη θα αντικρύζετε για παλάμη .. και αν

στο "κρυ¨θέλει γιώτα ε βάλτε το με το μάτι .. αυτός θέλει τον

τρόπο του για να πλησιαστεί .. όλο θα κάνετε πως δεν τον βλέπετε

κι όταν δεν κοιτάει θα του ρίχνετε κλεφτές ματιές .. και άμα σας

συμπαθήσει θα ξεχαρβαλώσει κι ένα λουλούδι απο πολύχρωμο

σοβά και θα σας αναταμοίψει για τη διακριτικότητα σας ..αυτός είναι

απάυτούς που δεν θέλουν διαχυτικότητες και φιλαριλίκια .. άμα το

καταλαβαίνετε αυτό είστε και εσείς σε αυτή τη μερίδα ..και για να

μην σιδηροδρομώ όμως καλό είναι ..θεμιτό και τέτοια ..να τα ιδείτε

μόνοι σας ..ααν σας κάνει κέφι ..πίνοντας το ποτό σας .. και αν με/μας

πετύχετε μιλήστε μας .. θα κατεβούμε απο τον τοίχο και θα

κουνηθούμε και λίγο ..αν το θέλετε φυσικά .. αυτά .. α .. και αγάπη..

..υπογράφω εγώ .. η τρελλή φιγούρα του μέσα τοίχου με το περδίκι

στο γόνα μου και τα πορτοκαλί στάχυα ..

..και τώρα .. ντακαταγκαν απο χειροποίητο κρουστό ..

ωδή στη βροχή

τρελές σταλίδες τ' ουρανού, που πάτε οργισμένες?

την κατηφόρα παίρνετε διαφανοτρελαμένες .. ?

..δεν το κλεψα ..

τί κοιτάς?

2010-01-29T02:10:00.004+02:00

Το μυστικό

Τιμητέα τα αταχνοφώλιαστα αυτιά που τόσα ακούνε και στέκουνε αλώβητα. Ίχνος παράσυρσης και επιλογής. Ίχνος εγκεφαλικού κλυδωνισμού. Ίχνος ισχνού ηλεκτρικού ρεύματος προς νευρικοκινητοποίηση. Τιμητέα τα αλώβητα αυτιά .. άρπαξαν το ρόλο του λεξοκράτορα και τον έκρυψαν στα πήλινα χαλάσματα ενός κινέζικου χωριού .. που ούτε και το ίδιο ξέρει που βρίσκεται .. πόσο μάλλον οτι κρύβει ένα τέτοιο μυστικό ..

Οι ταξιδιώτες έρχονται και παρέρχονται κι οι χωρικοί ξυπνούν και κοιμούνται..Τα χαλάσματα παραμένουν ακίνητα κι ο πηλός ξαναενώνεται με τη γη .. ειρωνία και άγνοια, ο πηλός βγαίνει απο τη γη ..

άτιτλα σχεδόν

2010-01-10T03:39:00.004+02:00

καλή επανάσταση

2009-12-31T13:25:00.000+02:00

αυγού συνέχεια .... και double portrait

2009-12-19T22:27:00.006+02:00

... και για όσους μείνατε συντονισμένοι να και η συνέχεια του
αυγού !
-- κατασκευασμένο απο την ομάδα doubleportrait ! (εμένα δηλαδή
και τον γιώργο δηλαδή ) !
.. εμ .. νομίζω αυτά
Τίτλοι έργων
Το Σκαφανδροκόριτσο

Ο αντικατοπτροτοτεμισμός

Τί είναι μέσα

πρώτο μέρος εξετελέσθη

μόλις ήρθα και το αυγό !

2009-12-18T03:20:00.006+02:00

γαλλία

απο παντού

και τώρα το αυγό ..

γνωμικά σκέψεις και τραγούδια όλα εκεί μέσα ..

βασισμένο σε μια παλιά ιδέα , κατασκευασμένο απο τύχη ..

μέινετε αποσυντoνισμένοι για το καινούριο επισόδιο και
ένα καλύτερο μονταζ .. !
z

κι αν βραχώ ?

2009-12-04T02:41:00.000+02:00

ξεκλειδώστε τα ρομποτ

2009-11-20T03:46:00.003+02:00

γνωριμία

μονοσκεψιές

2009-11-14T20:41:00.004+02:00

Οι μονοσκεψιές είναι κάτι σαν τις μονοκοντυλιές, μόνο που
αντί για μολύβι έχεις τη σκέψη σου .. δηλαδά σκύβεις επάνω
απο το χαρτί , σημειώνεις στο μπαλόνι τα λόγια που θέλεις
και άμα σηκώσεις το κεφάλι σου είναι σαν να σήκωσες το
μολύβι στη μέθοδο της μονοκοντυλιάς .. δηλαδή δεν στρέχει ,
πάμε απο την αρχή , ξαναμέτρα τα να κρυφτούμε και θα φωνάξω
και τον ξάδελφο αμα σε δω να κλέβεις ξανά.. τέτοια πράματα
είναι οι μονοσκεψιές .. και για να μην νομίζετε οτι το βγάζω
απο τον νου μου , να ! δείτε και πιο κάτω !

παρουσία

2009-11-12T02:11:00.000+02:00

is this crazy enough?

2009-11-11T01:36:00.012+02:00

αυτός δεν είναι ο τελειωμένος τοίχος του nice pair ..
και όχι δεν είναι crazy enough .. θέλει κι άλλη δουλειά !

αυτά δεν είναι τα παπούτσια του βαν γκογκ .. μου τα ΄φτιαξε
ο τραγάκης .. εδώ πατάω τσιμισκή ..

εδώ είναι πολλές ώρες μετά .. είναι το μπαρ nice pair ,μπορείτε να
ακούσετε μουσική και να πιείτε το ποτό σας .. είναι και για καπνιστές
για όσους σημαίνει κάτι αυτό .. ! στον τοίχο έχει δουλέψει η ζένια
δηλαδή εγώ κάνοντας stencil , βάφοντας για κάμποσες ωρούλες μαζί
με τους φίλους ..

σε ένα άλλο σημείο του μπαρ ο τραγάκης
ζωγράφισε τον tom waits , μάλλον δεν ξεμπερδεύουμε
εύκολα γιατί έρχονται καινούριες ιδέες , κι έτσι αυτές
τις ημέρες όσοι ήρθαν στο μπαρ μπορούσαν να δουν
και την εξέλιξη τους ..

εδώ ο τραγάκης βλέπει τον tom waits που έκανε και
στέκεται στην αγαπημένη του λέει κολόνα

αυτοί είναι δικοί μου χαρακτήρες .. φαντάζομαι θα τους
κρύβουνε ποτά και θα βλέπουνε πίσω απο αγκώνες !

κάποια μέτρα έξω απο το nice pair έκανα δυο γάτες .. που
στην πραγματικότητα είναι μία και ζει χιλιόμετρα μακριά.. αυτό
είναι το stencil της ! τραβάω ψιλοκόλλημα με τα stencil τις
τελευταίες μέρες και οι άλλοι κουβεντιάζουν και για έναν ακόμη τοίχο ....

στενσιλς

2009-10-31T22:06:00.002+02:00

Αυτά είναι τα πρώτα μου στένσιλς ....

αγάπη

2009-10-22T17:23:00.000+03:00

Love from zenia on Vimeo.

e

2009-10-21T03:08:00.002+03:00

manual

2009-10-08T00:36:00.010+03:00

..video art του 2002 που έκανα .. παλαιάς σχολής τεχνική.. με λίγη κασσέτα ..
λίγο ρεύμα .. ηθοποιοί απλήρωτοι και μοντάζ με το το pause της
κάμερας .... όλο το mini movie κρατεί 28 λεπτά , εδώ τα δύο ..
μουσική:fisherspooner #1

Το νέο ..

2009-09-25T22:18:00.000+03:00

Αστικο Τοτέμ Προδάξιονζ

2009-09-07T00:42:00.005+03:00

Η Αστικό Τοτέμ προντάκσιονς παρουσιάζει μια ιστορία χωρίς

αρχή τέλος λόγια και νόημα .. προσπαθεί να ανενταχτεί απο

κατηγορίες στυλ ρεύματα και είναι μια στατική κίνηση απέναντι

στο τρελό τρέξιμο για το τίποτα .. κοινωνικό τουρλουμπούκι τρέμε

τους ρομαντικούς ..

ο χρόνος

2009-09-07T00:36:00.002+03:00

το μεταλλόκουτο

2009-09-04T23:30:00.007+03:00

Ένα κυλινδρικό μεταλλικό μισοσκουριασμένο κουτί

κατρακύλησε στην πετροστρωμένη κατηφόρα

και σταμάτησεαπότομα σ’ ένα κομμάτι σωλήνα.

Απο τον σωλήνα κατέβηκε μια περίεργη κάμπια,

να δει τί της τάραξε τον ύπνο. Θαμπώθηκε απο το

μεγάλο για το μπόι της μεταλλικό κουτί και μ΄έναν

συρτό πήδο βρέθηκε μέσα να το εξερευνήσει.

Με μιας ανακουφίστηκε απο τη γαλάζια δροσερή

σκιά του εσωτερικού του. Ένας άνθρωπος πλησίασε

το κουτί. Με μια αμήχανη κλωτσιά το ανάγκασε να διαγράψει

πορεία λοξοκυκλική, με βεληνεκές μόλις λίγα μέτρα. Αυτά

τα λίγα μέτρα κατέληγαν σε μια μικρή λίμνη. Η περίεργη κάμπια

ζαλίστηκε απο το τράνταγμα του κουτιού και έμεινε

αναίσθητη για κάποια ώρα, όπως την μετράνε τα ζώα δηλαδή.

Ένα ψάρι την ξύπνησε.

Την ξύπνησε πετώντας μικρά κύματα νερού στο κουτί.

Η κάμπια έβγαλε το κεφάλι της απο το κουτί και είδε ότι

βρισκόταν στο κέντρο μιας λίμνης.

Έμεινε μέρες μεσ’ στο κουτί.

Δεν ήξερε μπάνιο.

Κανένα απ’ τα ζώα δεν καταλάβαιναν τι γινόταν.

Μια μέρα ένα πουλί κάθησε πάνω στο κουτί.

Το ίδιο απόγευμα ο ήλιος κράτησε διπλό χρόνο

απ’ ότι συνήθως έμενε.

Η λίμνη ξεράθηκε.

Η κάμπια σύρθηκε απ’ το κουτί και εξαφανίστηκε.

Τα ψάρια της λίμνης πήδησαν σε άλλη ιστορία

ψηφίστε με

2009-09-03T20:44:00.004+03:00

ψηφίστε με !

έχω σχέδιο !

ο κλοουν που δεν ήταν κλοουν

2009-08-23T14:05:00.005+03:00

Αυτή η σελίδα έγινε εξαιτίας του πρώτου καρέ .. το οποίο ο

γιώργος (τραγάκης) δεν τρελλάθηκε καθόλου οταν το έκανε και

μου είπε ¨Δεν μαρέσει το καρέ αυτό, θα το ξανακάνω .. " Τί ?? είπα

εγώ .. "θα πετάξεις καρέ ?" και θα πάει πού ? κι αν πέσει σε λάθος

χέρια ? "Δώστο εδώ !", του είπα με τρομαχτική φωνή και αφού είχε

ήδη κρυφτεί πίσω απο τον καναπέ, πέταξε απο τον τρόμο του

τη σελίδα στον αέρα .. Την άρπαξα στα γρήγορα, έριξα μια κλεφτή

ματιά τριγύρω κι έτρεξα στο τραπεζάκι μου , που όλο αλλάζω θέση

και όλο κάθε φορά έχω βρει την καλύτερη γωνιά .. έριξα λίγες εκολίνες

και λίγα σουπιομελάνια και ελπίζω να μην τον πρόσβαλε ιδιαίτερα

η συνέχεια του κλόουν που ποτέ δεν ήταν κλόουν ..

αυτά ..

africa sandals today

2009-08-21T21:04:00.000+03:00

Ντάντε

2009-07-28T04:17:00.001+03:00

Τα issuu issues εν δράσει ....

2009-07-19T03:15:00.010+03:00

Μερικές σελίδες και σκίτσα απο προηγούμενα τεύχη

Red DoT comix ανακατεμένες ..

Open publication - Free publishing - More pages

Σκίτσα που δεν δημοσιεύτηκαν στα τεύχη (άτιμο χρώμα) ..

αν και μου ξέφυγαν και κάποιες σελίδες ....

Open publication - Free publishing - More zenia

Σκίτσο σε χαρτι με μαρκαδόρο