7.7.10
20.6.10
7.6.10
Λουσίντα και Αποστόλης....

Να σας συστήσω ... Η Λουσίντα ( η καμηλοπάρδαλη ντε ) και ο
Αποστόλης ( το περτικαλί πτηνόν ) , όπως όλοι οι ερωτευμένοι
δεν πολυχωνεύουν τον κόσμο .... Εγνωρίσθηκαν στο ποτάμι του
δάσους που γυροφέρναν δια να περάσουν την ώρα τους.... Κάποια
στιγμήν, έσκυψε η Λουσίντα να πιει μια σταλιά νερό και όταν
σηκώθηκε αισθάνθηκε κάτι στον λαιμό της .... Ήταν
ο Αποστόλης , που με περισσή ελευθερία επροσγειώθη
στην πλάτη της Λουσίντας , αφού πρώτα
ολίσθησε στο μακρύυυυυ λαιμό της .. απο τότε
ο ένας κάνει οτι δεν μπορεί ο άλλος ....
25.5.10
Τα χέρια
Χέρια δεξιά, χέρια αριστερά , όπου και να κοιτάξω χέρια βλέπω .... δώσε,
πάρε ,
έλα ,
φύγε,
σιωπή,
τρελάθηκες?,
αμάν πια,
δεν ξέρω,
φεύγω,
ποιός,
μετά,
έτσι κι έτσι,
δεν ακούω,
σταμάτα,
να ρε!,
έλα ...έλα σου λέω..
όλα αυτά με χέρια !
...
όπως λέει κι ο φίλος μου ο γιώργος
εκολίνες σε χαρτί και μαρκαδόροι...
τσ..τσ..
17.5.10
26.4.10
τα παράδοξα της πόλης που ζω σε ένα μικρο όνειρο

Ένα πρωί ξύπνησα και μόλις είχα ονειρευτεί ότι κάποιο
διάφανο χέρι άρπαξε μια τεράστια κόκκινη κιμωλία και άρχισε
ακατάληπτα να γράφει ανάποδα στα καντονέζικα φράσεις
απο παλιούς ανθρώπους .. το απόγευμα της ίδιας μέρας
πήγα με τον κολλητό μου σε ένα μουσείο μιας σύγχρονης υπερτέχνης
και προς μεγάληη μου έέκπληηξηη ανακάλυψα σε έναν τοίχο αυτό ..
..αλλά το όνειρο είχε και συνέχεια ...
είδα λέει μια τετράγωνη τρύπα που και
καλά οδηγούσε σε έναν άλλο όροφο λέει
και στο κέντρο είχε κολλημένες σκάλες
ξύλινες η μια δίπλα στην άλλη σαν να
κρυώνουν πολύ ... και άξαφνα μπροστά μου δημιουργήθηκε μια τετράγωνη τρύπα !
μα τί ήταν όλα αυτά?
είπα στον κολλητό μου .. λες να κατέβω να δω τί έχει ? ..δεν με άφησε πουθενά να πάω .....
.. χαζοέβλεπα κάτι μάρμαρα και κατι πολυάσπρα τοπία αλλά
μάσησα να δρασκελίσω προς τα κάτω... άσε που είχα την
αίσθηση οτι κρυβόταν περίεργα πλλάσματα εκεί κάτω λίγο πιο
εκεί απο εκεί που έβλεπα και ότι έκαναν πολύ καλή ησυχία
μέχρι να πιάσω την σκάλα .... μπαααα ..... δεν πήγα τελικά ...
μετά στο όνειρο άρχισα να βλέπω καταρράκτες, πατίνια.
αεροπλάνα, χρώματα, φυτά, σπίτια με πολλά παράθυρα,
κόσμο ακίνητο, σκοινιά ....
στο τέλος ξύπνησα αφού ήρθε η αγαπημένη μου γάτα να
μας σώσει ..
θεσσαλονιστάν
η ερειποψυχωμένη πόλη του βορρά
έτος 010
25.4.10
4.4.10
19.3.10
3.3.10
βουρτσοφάση σε τοίχο
..και η βουρτσοκατασταση συνεχίζεται .. σε ένα μαγαζί στο
κέντρο της πόλης που το έχουν φίλοι και το έχουμε αναλάβει
με τον γιώργο ..λίγο απο εδώ σήμερα .. λίγο απο εκεί χθες..
.. το τοιχοσύμπαν ολοκληρώνεται .. άλλος τοίχος μας εβγαίνει
πιο freestyle όπερ ανευ καλών τεχνοαρχών .. άλλος τοίχος μας
εβγαίνει πιο μπουσουλιάρης .. κοιτάει τον απέναντινό του και
πορεύεται μαζί με αυτόν .. και άλλος μας βγαίνει πιο σιωπηλός
και σχεδόν θα λεγες μας κοιτάει αντί να τον κοιτάμε .. άλλο και
τούτο θα μου πεις .. ανθρωπίζει τον τοίχο ετούτη .. μ΄αυτά και
μαυτά πάντως ..σαν να γίναμε παρέα εκεί μέσα με τόσους
χρωματοφίλους .. κανείς δεν αιστάνεται μόνος και τέτοια σας λέω..
.. να πάτε .. να πάτε να το δείτε κι απο κοντά .. κι αμα σας αρέσει
να πιάσετε και κουβέντα με καναν τοσοδούλη απο αυτούς του
τοίχου ή της κολόνας του περίεργους .. κι αν σας πει και τίποτα
παράξενο μη ξαφνιαστείτε .. στα ψέματα θα ΄ναι.. έτσι για να
ξεμουδιάσουν απο κει που είναι .. και απο μπροστά να χαιρετίσετε
και τον μπασκιά .. ναι αυτόν τον τρελοκοτσιδά τον ζαν μισελ..που
του κατούρησε ο γου-ο-ρ-χολ τον πίνακα .. απο φιλία και όχι
στα ψέματα .. και τον κρέμασε και στην έκθεση του και τον
μοσχοπούλησε και ποιος ξέρει τώρα που κρέμεται και ποιον
βλέπει κάθε πρωί ?.. ποιος ξέρει.. αλλά δίπλα στον κοτσιδιάρη
φρόντισε ο γιώργος να του βάλει καλή παρέα .. τον τομ .. αυτόν τον
τρελοκαπελά με τσι ντουντούκες και τα κομφετί στη τσέπη ..
που βραχνοαγναντεύει τους περαστικούς της Νικηφόρου Φωκά ..
ποιος ήταν ο Νικηφόρος θα μου πείτε ?.. καππαδοκαυτοκράτορας..
απ' τους γνωστούς Φωκάδες με πατέρα τον Βάρδα ομιλεί η βικιπαιδεια ..
μάλιστα .. αυτός που λέτε ο τομ όμως για να'ρθω και στο θέμα μας..
πειράζει τους περαστικούς απο εκεί που εντοιχίζεται .. ναι .. άλλοτε
τους σφυρίζει με τρόπο περίεργο κι άλλοτε κάνει τον ακίνητο και
μόλις φτάσουν δίπλα του πατάει μια κραυγή ..αλλά μια κραυγή ....
δεν θυμάμαι και καλά αλλά μου φένεται πως κάποιο βράδυ απο
τα παλιά όχι απο αυτά που τελειώνουν με βροχή τώρα .. κάποιο
βράδυ που λέτε είχε σκουντήξει δυο κατηφορίζοντες του αυτοκράτορα
και τόσο που λαχταρήσανε το πήραν ευθεία και σκόνταψαν σε
κοτζάμ θερμαϊκό να πούμε .. και όλο προσφωνιζαν οι αστικοί
επισκέπετες "αχ κάτι δελφίνια πλατζουρίζουν στη θάλασσα ".. και
όλο ρίχναν το φταίξιμο σε κάποιον που δεν πήρε φιλμοαποτυπωτή..
και αυτό είναι αλήθεια και το έγραψαν και οι πρωινές για αυτούς τους
δυο τύπους .. που μια ζωή θα το θυμούνται αυτό που τους έλαχε ..
.... α .. να μην ξεχάσω να σας θυμίσω στην είσοδο να κλείσετε
τα μάτια σας στον άνθρωπο-δέντρο γιατί αν σας βάλει στο μάτι
θα σας κλαρώσει .. θα σας κάνει κλαδωτούς δηλαδή κι εσάς ..
και ξεχάστε αντίχειρες, μέσους και παράμεσους .. μόνο ίνες ,
μαϊμούνια και χλωροφύλλη θα αντικρύζετε για παλάμη .. και αν
στο "κρυ¨θέλει γιώτα ε βάλτε το με το μάτι .. αυτός θέλει τον
τρόπο του για να πλησιαστεί .. όλο θα κάνετε πως δεν τον βλέπετε
κι όταν δεν κοιτάει θα του ρίχνετε κλεφτές ματιές .. και άμα σας
συμπαθήσει θα ξεχαρβαλώσει κι ένα λουλούδι απο πολύχρωμο
σοβά και θα σας αναταμοίψει για τη διακριτικότητα σας ..αυτός είναι
απάυτούς που δεν θέλουν διαχυτικότητες και φιλαριλίκια .. άμα το
καταλαβαίνετε αυτό είστε και εσείς σε αυτή τη μερίδα ..και για να
μην σιδηροδρομώ όμως καλό είναι ..θεμιτό και τέτοια ..να τα ιδείτε
μόνοι σας ..ααν σας κάνει κέφι ..πίνοντας το ποτό σας .. και αν με/μας
πετύχετε μιλήστε μας .. θα κατεβούμε απο τον τοίχο και θα
κουνηθούμε και λίγο ..αν το θέλετε φυσικά .. αυτά .. α .. και αγάπη..
..υπογράφω εγώ .. η τρελλή φιγούρα του μέσα τοίχου με το περδίκι
στο γόνα μου και τα πορτοκαλί στάχυα ..
..και τώρα .. ντακαταγκαν απο χειροποίητο κρουστό ..
ωδή στη βροχή
τρελές σταλίδες τ' ουρανού, που πάτε οργισμένες?
την κατηφόρα παίρνετε διαφανοτρελαμένες .. ?
..δεν το κλεψα ..

29.1.10
τί κοιτάς?

Το μυστικό
Τιμητέα τα αταχνοφώλιαστα αυτιά που τόσα ακούνε και στέκουνε αλώβητα. Ίχνος παράσυρσης και επιλογής. Ίχνος εγκεφαλικού κλυδωνισμού. Ίχνος ισχνού ηλεκτρικού ρεύματος προς νευρικοκινητοποίηση. Τιμητέα τα αλώβητα αυτιά .. άρπαξαν το ρόλο του λεξοκράτορα και τον έκρυψαν στα πήλινα χαλάσματα ενός κινέζικου χωριού .. που ούτε και το ίδιο ξέρει που βρίσκεται .. πόσο μάλλον οτι κρύβει ένα τέτοιο μυστικό ..
Οι ταξιδιώτες έρχονται και παρέρχονται κι οι χωρικοί ξυπνούν και κοιμούνται..Τα χαλάσματα παραμένουν ακίνητα κι ο πηλός ξαναενώνεται με τη γη .. ειρωνία και άγνοια, ο πηλός βγαίνει απο τη γη ..
31.12.09
19.12.09
αυγού συνέχεια .... και double portrait
Subscribe to:
Posts (Atom)
































